ҶАШНИ ИДУ НИШОТ

Меҳргон яке аз куҳантарин ҷашнҳои мардумии мо буда, дар ситоишу ниёиши Меҳр ё Митро баргузор мешавад. Замони баргузории ин ҷашни таърихӣ дар оғози моҳи Меҳр ё фасли тирамоҳ буда, солҳои охир бо шукӯҳу шаҳомати хоса дар Тоҷикистон аз он истиқбол мегиранд.

Бо ташаббуси Академияи ВАО дар бинои муассисаи мазкур чорабинии хотирмоне таҳти унвони «Меҳргон» бо иштироки доктори илмҳои фалсафа, профессор, Маҳмадқул Ҳазратқулов, номзади илмҳои филологӣ, фолклоршинос, Дилшод Раҳимов ва иштироки васеи хабарнигорону донишҷӯён доир гардид.

Маҳмадқул Ҳазратқулов перомуни пайдоиш ва таърихи ҷашни Меҳргон суханронии муфассале ба сомеъон ироа намуд. Аз ҷумла мавсуф қайд қард, ки: «Аз сарчашмаҳои таърихӣ бармеояд, ки ҷашни Меҳргон дар асри Ҳахоманишӣ дар оғози соли нав, яъне нахустин рӯз аз моҳи Меҳр баргузор мешудааст. Ва аз муаррихони юнонӣ ва румӣ аз ин ҷашн ба номи Митракана (Mitrakana) ёд шудаанд».

Дилшод Раҳимӣ роҷеъ ба анъанаҳо ва устураи ҷашни Меҳргон маъруза намуда, зикр намуд, ки: «Меҳргон рӯзест, ки Фаридун ба Заҳҳок пирӯз омад ва бо ин қувваи некӣ бар бадӣ пирӯз шуд. Яъне рӯзи Меҳргон дар рӯзе таҷлил мешавад, ки рӯзи ростиву Аҳурамаздоӣ аст. Ин рӯз, ки ба фасли тирамоҳ рост меояд, зироаткорон ҳосили ғункардаи худро бо умед ҷамъоварӣ мекунанд». Дар охир Дилшод Раҳимӣ пешниҳод намуд, ки Меҳргон низ мисли дигар идҳои давлатӣ ҳамасола дар як рӯзи муайян ҷашн гирифта шавад».